https://ayateghamzeh.ir RSS feeds for شعر فارسی آیات غمزه 60 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/222069/سفرنامه-با-صاد#Comments 2 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=222069 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=222069&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/222069/سفرنامه-با-صاد <br /> پل، بهانه&zwnj;ای معلّق است<br /> تا به اتّفاق هم از آن گذر کنیم<br /> راه، پیش روست<br /> تا من و تو بیشتر سفر کنیم<br /> کوله&zwnj;پشتی من و تو در سفر پر از بهانه&zwnj;های عاشقانه است<br /> انتخاب ما در این مسیر، پابرهنگی&zwnj;ست<br /> ریگ&zwnj;های ناله&zwnj;خیز و خارهای تند و تیز<br /> ردّ پای سرخ را به ارمغان می&zwnj;آورند<br /> این&zwnj;چنین ادامه&zwnj;دادنی<br /> خون&zwnj;بهای رفتن است!<br /> زخم&zwnj;های ساده&zwnj;ای از این قبیل<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; وصله&zwnj;ی تن است!<br /> پس ادامه می&zwnj;دهیم:<br /> می&zwnj;رویم و می رویم<br /> تا حقیقت مسیر برملا شود<br /> کم، درنگ می&zwnj;کنیم<br /> تا گلیمِ زبر جاده، نخ&zwnj;نما شود<br /> ردّ پای سرخ&zwnj;مان<br /> تار و پودِ فرش قرمزی شده که دستباف نیست<br /> دار قالیِ مسافرانِ این دیار<br /> لَنگِ نقشه و نخ و کلاف نیست<br /> نقشه&zwnj;های دیگران اگر کشیدنی&zwnj;ست<br /> نقشه&zwnj;های ما چشیدنی&zwnj;ست<br /> طبق نقشه پیش می&zwnj;رویم:<br /> راه، پیش روست<br /> در سفر&laquo;صدای پای آب&raquo; هست<br /> در کنار جاده، قوتِ راه هست<br /> ـ گریه&zwnj;های شوقِ گاه&zwnj;گاه هست!ـ<br /> می&zwnj;چشیم و می&zwnj;رویم...<br /> ناگهان درنگ می&zwnj;کنیم<br /> دشت&zwnj;های این حوالی آشناست<br /> &laquo;خاطرات&raquo; نیمه&zwnj;جان، دوباره زنده می&zwnj;شوند:<br /> ـ (واژه&zwnj;های شعر، سوی رودخانه&zwnj;ای گسیل می&zwnj;شود/ بحر شعر نو طویل می&zwnj;شود) تشنگی امان نمی&zwnj;دهد/ مشک&zwnj;های بغض&zwnj;کرده خالی&zwnj;اند/ جنگ&zwnj; نابرابر و حماسه&zwnj;ای بزرگ.../ چند شیر و گلّه&zwnj;گلّه گرگ.../ تیغ&zwnj;های آخته/ خیمه&zwnj;های سوخته/ نیزه&zwnj;های خودفروخته/ کاروان خسته&zwnj;ی شتر/ در حصار وحشیان نان به نرخ روز خور!/ کاروان صبح زود، در مسیر شام/&nbsp;&nbsp;&nbsp; با هزار ندبه و پیام ـ<br /> دشت&zwnj;های این حوالی آشناست<br /> سرزمین پیش رو، حیاط&zwnj;خلوتِ خداست<br /> ما رسیده&zwnj;ایم...<br /> این زمینِ کربلاست!<br /> از چهل مقام و منزلی که راه آمدیم<br /> چلّه&zwnj;چلّه اشک ریختیم<br /> ردّ پا شدیم، نقطه&zwnj;چین شدیم...<br /> مثل فرش قرمزی که بافتیم<br /> لایق غبار&laquo;اربعین&raquo; شدیم!<br /> &nbsp; سید مهدی موسوی Wed, 24 Oct 2018 19:37:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:222069